Métaphysique Η, chapitre 5

1044b20ἐπεὶ δʼ ἔνια ἄνευ γενέσεως καὶ φθορᾶς ἔστι καὶ οὐκ ἔστιν, οἷον αἱ στιγμαί, εἴπερ εἰσί, καὶ ὅλως τὰ εἴδη (οὐ γὰρ τὸ λευκὸν γίγνεται ἀλλὰ τὸ ξύλον λευκόν, εἰ ἔκ τινος καὶ τὶ πᾶν τὸ γιγνόμενον γίγνεται), οὐ πάνταepeì d’ énia áneu genéseos kaì phthorâs ésti kaì ouk éstin, hoîon hai stigmaí, eíper eisí, kaì hólos tà eíde (ou gàr tò leukòn gígnetai allà tò xúlon leukón, ei ék tinos kaì tì pân tò gignómenon gígnetai), ou pánta

1044b25ἂν τἀναντία γίγνοιτο ἐξ ἀλλήλων, ἀλλʼ ἑτέρως λευκὸς ἄνθρωπος ἐκ μέλανος ἀνθρώπου καὶ λευκὸν ἐκ μέλανος· οὐδὲ παντὸς ὕλη ἔστιν ἀλλʼ ὅσων γένεσις ἔστι καὶ μεταβολὴ εἰς ἄλληλα· ὅσα δʼ ἄνευ τοῦ μεταβάλλειν ἔστιν ἢ μή, οὐκ ἔστι τούτων ὕλη.—ἔχει δʼ ἀπορίαν πῶς πρὸς τἀναντία ἡàn tanantía gígnoito ex allélon, all’ hetéros leukòs ánthropos ek mélanos anthrópou kaì leukòn ek mélanos· oudè pantòs húle éstin all’ hóson génesis ésti kaì metabolè eis állela· hósa d’ áneu toû metabállein éstin è mé, ouk ésti toúton húle.—échei d’ aporían pôs pròs tanantía he

1044b30ὕλη ἡ ἑκάστου ἔχει. οἷον εἰ τὸ σῶμα δυνάμει ὑγιεινόν, ἐναντίον δὲ νόσος ὑγιείᾳ, ἆρα ἄμφω δυνάμει; καὶ τὸ ὕδωρ δυνάμει οἶνος καὶ ὄξος; ἢ τοῦ μὲν καθʼ ἕξιν καὶ κατὰ τὸ εἶδος ὕλη, τοῦ δὲ κατὰ στέρησιν καὶ φθορὰν τὴν παρὰ φύσιν; ἀπορία δέ τις ἔστι καὶ διὰ τί ὁ οἶνος οὐχhúle he hekástou échei. hoîon ei tò sôma dunámei hugieinón, enantíon dè nósos hugieíai, âra ámpho dunámei; kaì tò húdor dunámei oînos kaì óxos; è toû mèn kath’ héxin kaì katà tò eîdos húle, toû dè katà stéresin kaì phthoràn tèn parà phúsin; aporía dé tis ésti kaì dià tí ho oînos ouch

1044b35ὕλη τοῦ ὄξους οὐδὲ δυνάμει ὄξος (καίτοι γίγνεται ἐξ αὐτοῦ ὄξος) καὶ ὁ ζῶν δυνάμει νεκρός. ἢ οὔ, ἀλλὰ κατὰ συμβεβηκὸς αἱ φθοραί,húle toû óxous oudè dunámei óxos (kaítoi gígnetai ex autoû óxos) kaì ho zôn dunámei nekrós. è oú, allà katà sumbebekòs hai phthoraí,

1045a1ἡ δὲ τοῦ ζῴου ὕλη αὐτὴ κατὰ φθορὰν νεκροῦ δύναμις καὶ ὕλη, καὶ τὸ ὕδωρ ὄξους· γίγνεται γὰρ ἐκ τούτων ὥσπερ ἐξ ἡμέρας νύξ. καὶ ὅσα δὴ οὕτω μεταβάλλει εἰς ἄλληλα, εἰς τὴν ὕλην δεῖ ἐπανελθεῖν, οἷον εἰhe dè toû zóiou húle autè katà phthoràn nekroû dúnamis kaì húle, kaì tò húdor óxous· gígnetai gàr ek toúton hósper ex heméras núx. kaì hósa dè hoúto metabállei eis állela, eis tèn húlen deî epaneltheîn, hoîon ei

1045a5ἐκ νεκροῦ ζῷον, εἰς τὴν ὕλην πρῶτον, εἶθʼ οὕτω ζῷον· καὶ τὸ ὄξος εἰς ὕδωρ, εἶθʼ οὕτως οἶνος.ek nekroû zôion, eis tèn húlen prôton, eîth’ hoúto zôion· kaì tò óxos eis húdor, eîth’ hoútos oînos.