De l'âme, livre 2, chapitre 6
418a5–418a20 · texte grec
La traduction et la paraphrase analytique de Marc Balmès viendront ici (livret les traductions d'extraits du De Anima (2003-2016)).
Texte original :
418a5Λεκτέον δὲ καθʼ ἑκάστην αἴσθησιν περὶ τῶν αἰσθητῶν πρῶτον. λέγεται δὲ τὸ αἰσθητὸν τριχῶς, ὧν δύο μὲν καθʼ αὑτά φαμεν αἰσθάνεσθαι, τὸ δὲ ἓν κατὰ συμβεβηκός. τῶνLektéon dè kath’ hekásten aísthesin perì tôn aisthetôn prôton. légetai dè tò aisthetòn trichôs, hôn dúo mèn kath’ hautá phamen aisthánesthai, tò dè hèn katà sumbebekós. tôn
418a10δὲ δυοῖν τὸ μὲν ἴδιόν ἐστιν ἑκάστης αἰσθήσεως, τὸ δὲ κοινὸν πασῶν. λέγω δʼ ἴδιον μὲν ὃ μὴ ἐνδέχεται ἑτέρᾳ αἰσθήσει αἰσθάνεσθαι, καὶ περὶ ὃ μὴ ἐνδέχεται ἀπατηθῆναι, οἷον ὄψις χρώματος καὶ ἀκοὴ ψόφου καὶ γεῦσις χυμοῦ, ἡ δʼ ἁφὴ πλείους [μὲν] ἔχει διαφοράς· ἀλλʼ ἑκάστη γε κρίνει περὶ τούτων, καὶ οὐκ ἀπατᾶται ὅτι χρῶμα οὐδʼ ὅτι ψόφος,dè duoîn tò mèn ídión estin hekástes aisthéseos, tò dè koinòn pasôn. légo d’ ídion mèn hò mè endéchetai hetérai aisthései aisthánesthai, kaì perì hò mè endéchetai apatethênai, hoîon ópsis chrómatos kaì akoè psóphou kaì geûsis chumoû, he d’ haphè pleíous [mèn] échei diaphorás· all’ hekáste ge krínei perì toúton, kaì ouk apatâtai hóti chrôma oud’ hóti psóphos,
418a15ἀλλὰ τί τὸ κεχρωσμένον ἢ ποῦ, ἢ τί τὸ ψοφοῦν ἢ ποῦ. τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα λέγεται ἴδια ἑκάστης, κοινὰ δὲ κίνησις, ἠρεμία, ἀριθμός, σχῆμα, μέγεθος· τὰ γὰρ τοιαῦτα οὐδεμιᾶς ἐστὶν ἴδια, ἀλλὰ κοινὰ πάσαις. καὶ γὰρ ἁφῇ κίνησίς τίς ἐστιν αἰσθητὴ καὶ ὄψει. κατὰ συμβεβηκὸς δὲ λέγεται αἰallà tí tò kechrosménon è poû, è tí tò psophoûn è poû. tà mèn oûn toiaûta légetai ídia hekástes, koinà dè kínesis, eremía, arithmós, schêma, mégethos· tà gàr toiaûta oudemiâs estìn ídia, allà koinà pásais. kaì gàr haphêi kínesís tís estin aisthetè kaì ópsei. katà sumbebekòs dè légetai ai
418a20σθητόν, οἷον εἰ τὸ λευκὸν εἴη Διάρους υἱός· κατὰ συμβεβηκὸς γὰρ τούτου αἰσθάνεται, ὅτι τῷ λευκῷ συμβέβηκε τοῦτο, οὗ αἰσθάνεται· διὸ καὶ οὐδὲν πάσχει ᾖ τοιοῦτον ὑπὸ τοῦ αἰσθητοῦ. τῶν δὲ καθʼ αὑτὰ αἰσθητῶν τὰ ἴδια κυρίως ἐστὶν αἰσθητά, καὶ πρὸς ἃ ἡ οὐσία πέφυκεν ἑκάστης αἰσθήσεως.sthetón, hoîon ei tò leukòn eíe Diárous huiós· katà sumbebekòs gàr toútou aisthánetai, hóti tôi leukôi sumbébeke toûto, hoû aisthánetai· diò kaì oudèn páschei êi toioûton hupò toû aisthetoû. tôn dè kath’ hautà aisthetôn tà ídia kuríos estìn aisthetá, kaì pròs hà he ousía péphuken hekástes aisthéseos.
‹ De l'âme, livre 2, chapitre 5De l'âme, livre 2, chapitre 7 ›
Texte grec : Aristote, De anima, éd. W. Biehl et O. Apelt, Leipzig, Teubner, 1926 — First1KGreek (Open Greek and Latin), licence CC BY-SA 4.0. Translittération automatique selon les conventions de Marc Balmès.