Peri Hermeneias, chapitre 3
§ 1–4 · texte grec
Pas encore de traduction de Marc Balmès pour ce texte.
Texte original :
3.1Ῥῆμα δέ ἐστι τὸ προσσημαῖνον χρόνον, οὗ μέρος οὐδὲν σημαίνει χωρίς, καὶ ἔστιν ἀεὶ τῶν καθ᾿ ἑτέρου λεγομένων σημεῖον. Λέγω δ᾿ ὅτι προσσημαίνει χρόνον, οἷον ὑγίεια μὲν ὄνομα, τὸ δὲ ὑγιαίνει ῥῆμα· προσσημαίνει γὰρ τὸ νῦν ὑπάρχειν. Καὶ ἀεὶ τῶν καθ᾿ ἑτέρου λεγομένων σημεῖόν ἐστιν, οἷον τῶν καθ᾿ ὑποκειμένου ἢ ἐν ὑποκειμένῳ.Rhêma dé esti tò prossemaînon chrónon, hoû méros oudèn semaínei chorís, kaì éstin aeì tôn kath᾿ hetérou legoménon semeîon. Légo d᾿ hóti prossemaínei chrónon, hoîon hugíeia mèn ónoma, tò dè hugiaínei rhêma· prossemaínei gàr tò nûn hupárchein. Kaì aeì tôn kath᾿ hetérou legoménon semeîón estin, hoîon tôn kath᾿ hupokeiménou è en hupokeiménoi.
3.2Τὸ δὲ οὐχ ὑγιαίνει καὶ τὸ οὐ κάμνει οὐ ῥῆμα λέγω· προσσημαίνει μὲν γὰρ χρόνον καὶ ἀεὶ κατά τινος ὑπάρχει, τῇ δὲ διαφορᾷ ὄνομα οὐ κεῖται· ἀλλ᾿ ἔστω ἀόριστον ῥῆμα, ὅτι ὁμοίως ἐφ᾿ ὁτουοῦν ὑπάρχει, καὶ ὄντος καὶ μὴ ὄντος.Tò dè ouch hugiaínei kaì tò ou kámnei ou rhêma légo· prossemaínei mèn gàr chrónon kaì aeì katá tinos hupárchei, têi dè diaphorâi ónoma ou keîtai· all᾿ ésto aóriston rhêma, hóti homoíos eph᾿ hotouoûn hupárchei, kaì óntos kaì mè óntos.
3.3Ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὑγίανεν ἢ τὸ ὑγιανεῖ οὐ ῥῆμα, ἀλλὰ πτῶσις ῥήματος· διαφέρει δὲ τοῦ ῥήματος, ὅτι τὸ μὲν τὸν παρόντα προσσημαίνει χρόνον, τὰ δὲ τὸ πέριξ.Homoíos dè kaì tò hugíanen è tò hugianeî ou rhêma, allà ptôsis rhématos· diaphérei dè toû rhématos, hóti tò mèn tòn parónta prossemaínei chrónon, tà dè tò périx.
3.4Αὐτὰ μὲν οὖν καθ᾿ ἑαυτὰ λεγόμενα τὰ ῥήματα ὀνόματά ἐστι καὶ σημαίνει τι (ἵστησι γὰρ ὁ λέγων τὴν διάνοιαν, καὶ ὁ ἀκούσας ἠρέμησεν), ἀλλ᾿ εἰ ἔστιν ἢ μή, οὔπω σημαίνει· οὐδὲ γὰρ τὸ εἶναι ἢ μὴ εἶναι σημεῖόν ἐστι τοῦ πράγματος, οὐδ᾿ ἐὰν τὸ ὂν εἴπῃς αὐτὸ καθ᾿ ἑαυτὸ ψιλόν. Αὐτὸ μὲν γὰρ οὐδέν ἐστι, προσσημαίνει δὲ σύνθεσίν τινα, ἣν ἄνευ τῶν συγκειμένων οὐκ ἔστι νοῆσαι.Autà mèn oûn kath᾿ heautà legómena tà rhémata onómatá esti kaì semaínei ti h(ístesi gàr ho légon tèn diánoian, kaì ho akoúsas erémesen), all᾿ ei éstin è mé, oúpo semaínei· oudè gàr tò eînai è mè eînai semeîón esti toû prágmatos, oud᾿ eàn tò òn eípeis autò kath᾿ heautò psilón. Autò mèn gàr oudén esti, prossemaínei dè súnthesín tina, hèn áneu tôn sunkeiménon ouk ésti noêsai.
‹ Peri Hermeneias, chapitre 2Peri Hermeneias, chapitre 4 ›
Texte grec : Aristote, De interpretatione, éd. I. Bekker, Oxford, 1837 — First1KGreek (Open Greek and Latin), licence CC BY-SA 4.0. Translittération automatique selon les conventions de Marc Balmès.