Seconds Analytiques, livre 1, chapitre 30

87bΤοῦ δ' ἀπὸ τύχης οὐκ ἔστιν ἐπιστήμη δι' ἀποδείξεως. οὔτε γὰρ ὡς ἀναγκαῖον οὔθ' ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τὸ ἀπὸ τύχης ἐστίν, ἀλλὰ τὸ παρὰ ταῦτα γινόμενον· ἡ δ' ἀπόδειξις θατέρου τούτων. πᾶς γὰρ συλλογισμὸς ἢ δι' ἀναγκαίων ἢ διὰ τῶν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ προτάσεων· καὶ εἰ μὲν αἱ προτάσεις ἀναγκαῖαι, καὶ τὸ συμπέρασμα ἀναγκαῖον, εἰ δ' ὡς ἐπὶ τὸ πολύ, καὶ τὸ συμπέρασμα τοιοῦτον. ὥστ' εἰ τὸ ἀπὸ τύχης μήθ' ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ μήτ' ἀναγκαῖον, οὐκ ἂν εἴη αὐτοῦ ἀπόδειξις.Toû d' apò túches ouk éstin epistéme di' apodeíxeos. oúte gàr hos anankaîon oúth' hos epì tò polù tò apò túches estín, allà tò parà taûta ginómenon· he d' apódeixis thatérou toúton. pâs gàr sullogismòs è di' anankaíon è dià tôn hos epì tò polù protáseon· kaì ei mèn hai protáseis anankaîai, kaì tò sumpérasma anankaîon, ei d' hos epì tò polú, kaì tò sumpérasma toioûton. hóst' ei tò apò túches méth' hos epì tò polù mét' anankaîon, ouk àn eíe autoû apódeixis.